Πέμπτη 1 Νοεμβρίου 2018

Ψεύτικη ευημερία...

Τέλη δεκαετίας του '80. Μετακομίζω από την Ρώμη στην Αθήνα. Δουλεύω στο θέατρο σαν ηθοποιός και με χίλια ζόρια καταφέρνω να αγοράσω 2 απαραίτητες ηλεκτρικές συσκευές για το σπίτι με γραμμάτια από κεντρικό κατάστημα ηλεκτρικών.
Τέλη δεκαετίας του '90. Η οικονομική μου κατάσταση είναι η ίδια περίπου όπως ήταν 10 χρόνια πριν. Μετακομίζω σε άλλο σπίτι. Αγοράζω ψυγείο, τηλεόραση, στέρεο, κλιματιστικό, πλυντήριο, ηλεκτρική κουζίνα, πλυντήριο πιάτων, έρχονται στο σπίτι σε λίγες μέρες και αρχίζω να πληρώνω την πρώτη από τις 36 δόσεις ύστερα από δύο χρόνια!!!
Τι δεν καταλαβαίνεις;

Ονειρεύομαι...

Ονειρεύομαι μια κοινωνία στην οποία ο αγρότης, μετά από μια κουραστική μέρα στα χωράφια, παίρνει την οικογένειά του και πηγαίνουν στην οπερα για να δουν και ν ακουσουν την Λουτσία ντι Λαμερμούρ 


Tabula rasa

Μα ολα πια σε σενα συμβαινουν; μου λεει ενας με παραπονο.
Οχι δεν συμβαινουν σε μενα, συμβαινουν σε ολους, απλως εγω ειμαι λιγο πιο ανοιχτος στο να τα δεχτω. Απ ολα οσα συμβαινουν γυρω μας ειναι ζητημα αν αντιλαμβανομαστε το 1%. Μερικοι αντιλαμβανονται το 2% κι ελαχιστοι το 3% Εγω μπορει να αντιλαμβανομαι το 1,5% Μεχρι εκει ομως. Κι αυτο επειδη σε αντιθεση με σενα σκαω που δεν μπορω ν αντιληφθω περισσοτερα γι αυτο προσπαθω διαρκως να χω ανοιχτες ολες μου τις αισθησεις προς καθε κατευθυνση (Τζον Λοκ)
Αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο γύρω μας με τις αισθήσεις μας. Σκέψου ένα παράδειγμα: Μπαίνεις στο μετρό... εκατοντάδες άτομα κυκλοφορούν γύρω σου... πόσα σχήματα, χρώματα... ήχοι... μυρωδιές... Από όλα αυτά στο συνειδητό σου κομμάτι περνάει ούτε το ένα εκατομμυριοστό. Όλο το υπόλοιπο όμως δε πάει χαμένο... καταγράφεται στο ασυνείδητο (εξ ου και τα σουρεαλιστικά όνειρα που βλέπουμε).
Εμείς του θεάτρου ΕΧΟΥΜΕ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ να αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο γύρω μας περισσότερο απ ότι οι "κοινοί θνητοί"... έχουμε υποχρέωση να καταγράφουμε στο συνειδητό μας περισσότερο υλικό γιατί "όλο και θα μας χρειαστεί κάπου" και να μην τ αφήνουμε να πηγαίνει στο ασυνείδητο (δεν πάει στράφι, χρήσιμο είναι κι από κει).
Γι αυτο δεν φοραω ποτε ακουστικα σε δημοσιους χωρους για ν ακουσω μουσικη ουτε διαβαζω βιβλια. Αφουγκραζομαι διαρκως ο τι συμβαινει γυρω μου.
Γι αυτο συμβαινουν ολα σε μενα :)

Αν κερδισω το joker.

Θα δωσω το μερίδιο που πρεπει για φιλανθρωπια συμφωνα με τις αρχες μου οπως εγραφα χθες και μετα…
… μετα λοιπον θα κανω εναν καταλογο με 100 ανθρωπους, συμπεριλαμβανομενου και του εαυτου μου, απο τους πιο κοντινους μεχρι τους πιο μακρινους που αγαπω ή συμπαθω πολυ και θα τους χαρισω αναλογα ποσα υπο εναν ορο. Θα ξοδέψουν τα χρηματα κανοντας ενα ταξιδι χωρις να αγορασουν απολυτως τιποτα.
Αν για παραδειγμα καποιος παρει 50.000 ευρω θα μπορει να κανει ενα ταξιδι σε οποιο μερος του κοσμου θελει με την παρεα του, να μεινει στα πιο καλα ξενοδοχεια, να φαει στα πιο καλα εστιατορια, να νοικιασει ενα αυτοκινητο πολυτελειας με σωφερ να κανει τελος παντων ο τι χαϊλίκι θέλει αλλα δεν θα αγορασει ουτε καρφιτσα. Το ιδιο φυσικα ισχυει και για τον εαυτο μου.
Θελω οταν επιστρεψουμε εμεις οι 100 απ το ταξιδι που θα κανουμε να μην εχουμε κανενα αποδεικτικο στοιχειο οτι το καναμε. Να πεσουμε να κοιμηθουμε εξαντλημενοι απο την κουραση και την κραιπάλη και το πρωι που θα ξυπνησουμε για λιγα δευτερολεπτα να μην ειμαστε σιγουροι αν το ζησαμε αυτο η το ονειρευτηκαμε.

Αν κερδίσω θα χαρίσω σε 99 αγαπημένους μου ένα όνειρο.

Γιατί οι Έλληνες νιώθουμε διαρκώς ότι είμαστε μαλάκες;

Αλκοτέστ χθες στην τροχαία στην Δηληγιάννη.
Σταματημένος μπροστά μου κύριος με μηχανάκι ΧΩΡΙΣ ΚΡΑΝΟΣ. Τον ελέγχουν... καθαρός... φεύγει.
Επιτρέπεται τελικά να οδηγείς χωρίς κράνος ή όχι; Τι έιναι οι αστυνομικοί; Ρομπότ; Πώς γίνονται οι έλεγχοι;
Τώρα ελέγχουμε για το αλκοόλ μόνο. Δεν μας απασχολούν άλλες παραβάσεις. Έτσι γίνονται οι έλεγχοι; Δηλαδή όταν κάνουν μπλόκο για κράνη αν περάσει κάποιος λιώμα απ ΄το μεθύσι αλλά με κράνος θα τον αφήσουν να φύγει;
Τα ίδια κάνουν και με το παρκάρισμα. Παρκάρουν όλοι ανενόχλητοι παντού και μια μέρα τους τη βαράει και βγαίνουν, γράφουν, παίρνουν πινακίδες και σηκώνουν τ αμάξια με γερανό.
Έτσι επειδή τους τη βάρεσε.
Και δικαιολογημένα γινόμαστε έξαλλοι όταν συμβαίνει αυτό διότι δυο μήνες παρκάραμε εκεί και δε κουνιόταν φύλλο.
Και διακιολογημένα νιώθουμε μαλάκες όταν κάνουμε 15 γύρους για να βρούμε να παρκάρουμε νόμιμα και βλέπουμε άλλους παρκαρισμένους παράνομα να μην τους ενοχλεί ποτέ κανείς.
ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΠΟΥ ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΟΜΙΑ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΡΧΕΣ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ.
ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ.

Συμπτώσεις...

Σκέφτομαι μερικές φορές όλους αυτούς τους ελληναράδες που είναι φανατικοί χριστιανοί ορθόδοξοι, που είναι φανατικοί εθνικιστές και ξεφτέρια στην ιστορία με διδακτορικά του πεζοδρομίου που έχουν τίτλο, "καλοί Έλληνες που πάνε πάντα με τον σταυρό στο χέρι και όλοι οι άλλοι κακοί που τους ζηλεύουν και θέλουν να τους τα πάρουν όλα"
Τους σκέφτομαι να είχαν γεννηθεί Τούρκοι... πόσο τουρκαλάδες θα ήταν αντίστοιχα, όχι απλώς τουρκαλάδες αλλά γκρίζοι λύκοι θα ήταν αν είχαν γεννηθεί εκεί.
Επιτρέπουν δηλαδή σε μια σύμπτωση, στο γεγονός ότι γεννήθηκαν εδώ δηλαδή κι όχι αλλού, να τους φανατίζει τόσο.
Ούτε που περνάει από το μυαλό τους ότι όλα αυτά που πιστεύουν είναι μια μονομερής πληροφόρηση που έχουν από κούνια, που τους έχει κάνει πλύση εγκεφάλου και σε μερικούς έχει φτάσει ακόμα και στην λοβοτομή.
Ούτε που περνάει από το μυαλό τους ότι εξίσου λοβοτομημένοι θα ήσαν αν είχαν γεννηθεί στην Αλβανία ως φανατικοί Αλβανοί εθνικιστές ή στην Τουρκία ως φανατικοί Τούρκοι μουσουλμάνοι.
Ποσο φανατικος χριστιανος ορθοδοξος θα ησουν ρε φίλε αν ειχες γεννηθει στην Κινα; Πόσο φανατικός ελληναράς θα ήσουν αν είχες γεννηθεί στην Αργεντινή;
Γιατι επιτρεπεις σε μια συμπτωση να σε φανατιζει ετσι;
Αλλο πραγμα ο Θεος κι ο Χριστός κι αλλο πραγμα οι εκπροσωποι τους πανω στη γη, η μαλλον αυτοι που παριστανουν τους εκπροσωπους τους...
.... και αλλο πραγμα επίσης οι πιστοι τους η μαλλον αυτοι που παριστανουν τους πιστους τους.
Ο Θεος κι ο Χριστός, μ αυτους που λενε οτι πιστευουν στον Θεο και στον Χριστό σε ποσοστο 99%, δεν εχουν καμια σχεση.

Το μνημειο του αγνωστου εργατη.... Νομιζω πως πρεπει να το φτιαξουμε καπου και να καταθετουμε στεφανια με την ιδια συγκινηση και παρρησι...