Ψευδαισθήσεις

Σύμφωνα με τον «Άτλαντα Ευτυχίας 2018», οι Έλληνες βρίσκονται σε ό,τι αφορά τον βαθμό ικανοποίησης από τη ζωή τους στην τελευταία θέση στην Ευρώπη.

Που οφείλεται αυτή η δυστυχία;

Στην ασχήμια μας και την κακογουστιά μας.

Είναι πολύ άσχημο να ζεις σε μια χώρα δυστυχισμένων ανθρώπων, των πιο δυστυχισμένων της Ευρώπης. Το χειρότερο όμως είναι πως αυτοι οι ίδιοι δεν έχουν επίγνωση της δυστυχίας τους, νομίζουν πως όλοι οι λαοί λίγο πολύ έτσι ζουν κι αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μη μπορούν ούτε καν να φανταστούν, να μη μπορούν να διανοηθούν πώς είναι να ζεις αλλιώς, πώς είναι να μην είσαι δυστυχής.

Εγώ θα έλεγα ότι οι Έλληνες είναι ο λαός που ζει με τις πειρισσότερες ψευδαισθήσεις από όλους τους λαούς της Ευρώπης και όχι μόνο. Και αυτό είναι το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σε έναν λαό διότι αυτομάτως αυτό σημαίνει ότι αυτός ο λαός δεν έχει καμιά απολύτως ελπίδα να ανακάμψει.

Ποιες είναι αυτές οι ψευδαισθήσεις;

1. Οι Έλληνες πιστεύουν ότι ζουν στην ομορφότερη χώρα του κόσμου την ώρα που έχουν τις ασχημότερες πόλεις της Ευρώπης. Μόνο με τις πόλεις της μέσης ανατολής μπορούν να συγκριθούν οι ελληνικές πόλεις σε μιζέρια και ασχήμια. Κι όμως οι Έλληνες πιστεύουν ότι η Αθήνα είναι όμορφη όπως κι ο Πειραιάς. Η φύση στην Ελλάδα είναι πράγματι πολύ ωραία αλλά ο λαός κάνει ό τι μπορεί για να καταστρέψει ο τι ωραίο υπάρχει στην χώρα. Αυτό το βλέπουν όλοι οι άλλοι λαοί που επισκέπτονται την Ελλάδα εκτός απ΄οτους Έλληνες.

2. Πηγή δυστυχίας γι αυτόν τον λαό είναι η ψευδαίσθηση ότι οι άλλοι λαοί τον ζηλεύουν γιατί είναι ο καλυτερότερος. Ένας λαός που ντύνεται άσχημα, τρώει άσχημα, διασκεδάζει άσχημα, ζει μια άσχημη καθημερινότητα και ταυτοχρόνως νομίζει ότι τον ζηλεύουν τι μέλλον μπορεί να έχει;

3. Οι ΈΛληνες έχουν τις χειρότερες σχέσεις με όλους τους γείτονές τους. Πώς μπορεί να ναι ευτυχισμένος ένας λαός που πάσχει από μανία καταδίωξης και που βλέπει γύρω του παντού εχθρούς;

4. Ένας λαός τηλεορασόπληκτος που δεν διαβάζει, που χτίζει τα πιο άσχημα σπίτια, που παρκάρει πάνω στα πεζοδρόμια και στις ράμπες των αναπήρων, που οδηγεί στην ΛΕΑ, που μουτζουρώνει με γκράφιτι της κακιάς ώρας αρχαία μνημεία και ωραία νεοκλασικά σπίτια, που πετάει τα σκουπίδια απ το παράθυρο, που τα πανεπιστήμιά του ζέχνουν από την βρώμα και την δυσωδία έχει την ψευδαίσθηση ότι ο πολιτισμός είναι η βαριά του βιομηχανία.

5. Οι Έλληνες έχουν τους πιο διεφθαρμένους πολιτικούς και δημόσιους υπαλλήλους της Ευρώπης, ψηφίζουν με αντάλλαγμα την νομιμοποίηση του αυθαιρέτου τους και τον διορισμό του παιδιού τους, λαδώνουν για κάθε συναλλαγή τους με το δημόσιο, δίνουν φακελάκια στους γιατρούς, γρηγορόσημο παντού, ακόμα και το δίπλωμα της οδήγησης με φακελάκι το παίρνουν και απορούν πώς είναι δυνατόν να είναι τόσο δυστυχείς.

6. Η εκκλησία κυβερνάει στην Ελλάδα κι αυτό από μόνο του είναι λόγος μεγάλης δυστυχίας. Όταν σε κυβερνάει ο Καλαβρύτων, ο Πειραιώς, ο Μεσογαίας και ο Θεσσαλονίκης δε χρειάζεται κανένας άλλος λόγος για να είσαι τρισδυστυχισμένος. Οι Έλληνες όμως έχουν την ψευδαίσθηση ότι τους κυβερνούν οι εκλεγμένοι πολιτικοί τους.

7. Οι Έλληνες έχουν την ψευδαίσθηση της δημοκρατίας την ώρα που οι ίδιοι είναι φασίστες και οι χώρα τους φασιστοχώρα. Έτσι τους φαίνεται πολύ φυσικό να πηγαίνουν στην Βουλγαρία για να κάψουν τους νεκρούς τους επειδή αυτό απαγορεύεται στην Ελλάδα έτσι, γιατί έτσι γουστάρουν... λογαριασμό θα σου δώσουν; οι Έλληνες είναι ομοφοβικοί, ρατσιστές, δέρνουν τη γυναίκα τους και τα παιδιά τους την ώρα που καυχιούνται ότι εδώ γεννήθηκε η δημοκρατία.

8. Οι Έλληνες είναι μαζόχες, τους αρέσει να υποφέρουν, τους αρέσει ο πόνος, ο καημός, το πένθος, ο νταλγκάς... γελάνε και λένε "σε καλό να μας βγει" διότι δεν έχουν δικαίωμα στη χαρά αλλά έχουν την ψευδαίσθηση ότι είναι γλεντζέδες και έξω καρδιά.

9. Φταίνε οι ίδιοι για την κρίση που τους έχει οδηγήσει σε εξαθλίωση εδώ και σχεδόν μια δεκαετία αλλά έχουν την ψευδαίσθηση ότι φταίει η Μερκελ, το ΔΝΤ και το κακό μάτι!

10. Για όλα φταίνει οι μασόνοι, οι εβραίοι, οι αεροψεκασμοί, η ζήλεια και ο φθόνος των βελανιδοφάγων. Οι Έλληνες δε φταίνει ποτέ για τίποτα.

Δεν είναι κακό να είσαι ο πιο δυστυχισμένος αν ξέρεις που οφείλεται η δυστυχία σου και είσαι αποφασισμένος να κάνεις κάτι γι αυτό. Στην επόμενη έρευνα σίγουρα θα ανέβεις μερικές θέσεις στην κατάταξη και στην μεθεπόμενη, με σκληρή και μεθοδική δουλειά, μπορεί να κατέχεις μια από τις πρώτες θέσεις ικανοποιημένων από τη ζωή τους και ευτυχισμένων πολιτών. Όταν όμως είσαι αλλού ξημερωμένος, όταν δεν ξέρεις τι σου γίνεται τότε δεν έχεις καμιά ελπίδα, καμία απολύτως.

Μα υπάρχουν κάτι εκφράσεις... μα κάτι έκφράσεις!

Φεύγοντας κάποτε από ένα πανηγύρι ενός χωριού του νομού Σερρών άκουσα μια κυρία που επίσης έφευγε να απαντά σε μια κυρία που πήγαινε και την ρώτησε γιατί φεύγει τόσο νωρίς. "Δεν έχει γεύση" απάντησε με έναν μορφασμό απογοήτευσης "Δεν έχει γεύση" επανέλαβε. Κι η άλλη κατάλαβε.

Τι εννοούσε άραγε; Το μυαλό μου πήγε στο taste με την έννοια του καλού και του κακού γούστου. Αλλά τι σχέση μπορεί να έχει;

Η οικονόμος στο σπίτι ενός φίλου μου πριν από άπειρα χρόνια ήθελε να χαμηλώσει το φως στην λάμπα πετρελαίου που έκαιγε με το φυτίλι και έλεγε "Πάω να ταπεινώσω λίγο τη λάμπα".

Πολλά τέτοια... υπέροχα! Τα βρίσκει κανείς κυρίως στην καθαρεύουσα. Τι υπέροχη περιεκτική γλώσσα... σε αντίθεση με την δημοτική που είναι τόσο φλύαρη.

Ο κοχλάζων ωκεανός!

Αντε να το πεις στην δημοτική. Ο ωκεανός που κοχλάζει... μπλιαχ! λες και βράζει το νερό στο μπρίκι!!!

Αλτρουισμός...

Το να αγωνίζεται κανείς για τα δικαιώματά του δεν με συγκινεί τόσο όσο όταν αγωνίζεται κάποιος για τα δικαιώματα του άλλου.

Υποκλίνομαι στον αγώνα που κάνουν οι άντρες για τα δικαιώματα των γυναικών, οι λευκοί για τους μαύρους, οι ελεύθεροι για τους σκλάβους, οι straight για τους gay, οι εργοδότες για τους εργαζόμενους, οι πλούσιοι για τους φτωχούς, οι αστοί για τους εργάτες, οι ντόπιοι για τους αλλοδαπούς.

Αυτοί οδήγησαν την κοινωνία ανά τους αιώνες. Σ' αυτούς χρωστάμε τα πάντα.

Αδικία...

Ένας ηλίθιος πλούσιος είναι πλούσιος, ένας ηλίθιος φτωχός είναι απλώς ηλίθιος.

Μάθημα Θρησκευτικών

Με αφορμη το δικαιωμα στην απαλλαγη απο το μαθημα των θρησκευτικων θυμηθηκα δυο αδελφακια που ειχαμε στο δημοτικο που ηταν μαρτυρες του Ιεχωβα και το τι τραβηξαν εκεινα τα παιδακια απο μας αλλα κυριως απο τους δασκαλους μας.

Θυμηθηκα επισης τον καθηγητη μας των θρησκευτικων στην β' λυκειου που σε ενα μαθημα ειρωνευτηκε τους μουσουλμανους και το ραμαζανι λεγοντας μας οτι δεν τρωνε ολη μερα αλλα απο τη δυση μεχρι την ανατολη του ηλιου τρωνε τον αγλεορα. Και ποσο ακριβα πληρωσα μετα το οτι σηκωσα δειλα το χερι μου αναμεσα στα χαχανα των συμμαθητων μου και ειπα "Με συγχωρειτε αλλα αυτην την στιγμη σε καποια β' λυκειου σε μαθημα θρησκευτικων σε μια μουσουλμανικη χωρα ενας καθητης γελαει με τους μαθητες του κοροιδευτικα σε βαρος των χριστιανων που τρωνε το σωμα και πινουν το αιμα του θεου τους. Νομιζω πως δεν ειναι σωστο να γελαμε ουτε εμεις μ αυτους ουτε αυτοι μ εμας".

Ελπιζω να καταργηθει το τρομερο αυτο μαθημα απο τα σχολεια το συντομοτερο.

Έχω κι εγώ τις εμμονές μου...

Η παλιά πολη της Βαρσοβιας βομβαρδιστηκε απο τους ναζί κατα τον β' παγκοσμιο πολεμο και καταστραφηκε ολοσχερως. Μετα τον πολεμο την εχτισαν και παλι οπως ηταν συμφωνα με τα σχεδια που βρηκαν.

Σε ολες τις ελληνικες πολεις συντελειται εδω και 60 χρονια μια αναλογη καταστροφη.

Αν μας ενδιεφερε το θεμα θα μπορουσαμε

α) να χτιζουμε απο δω και περα με συγκεκριμενα αυστηρα κριτηρια αισθητικης και προδιαγραφες.
β) να διορθωσουμε το κακο που εγινε γκρεμιζοντας και ξαναχτιζοντας η σουλουπωνοντας ο τι μπορει να σουλουπωθει.

Αλλα απ ο τι φαινεται εκτος απο μενα και αλλους 5-6 το θεμα αυτο δεν ενδιαφερει κανεναν.

Απάτη...

Διαβαζω απ το πρωι για την δολοφονια του Μπακογιαννη. Και θυμαμαι την πλανη ολων ημων των αριστερων στην οποια ειχαμε υποπεσει.

Εν ολιγοις πιστευαμε τοτε οτι η 17Ν οπως αντιστοιχα οι Ερυθρες Ταξιαρχιες της Ιταλιας ειχαν στοχο να αποκαταστησουν ολες τις κοινωνικες αδικιες που υπηρχαν. Ηταν ο Ρομπεν των Δασων της εποχης. Τους ετρεμαν οι κακοι πλουσιοι κι αυτο θεωρουσαμε πως ηταν υπερ των καλων φτωχων.

Δεν θυμαμαι να πανηγυρισε κανεις για την δολοφονια του Μπακογιαννη τοτε αλλα μεσα μας αισθανομασταν κατι σαν δικαιωση. Ουτε ξεραμε ποιος ηταν καλα καλα ουτε μας ενδιεφερε. Σημασια ειχε οτι ηταν ενας απ αυτους.

Τι απατη!
Τι τεραστια απατη!
Τι τεραστια πλανη!

Δεν ξερω απο ποιον να πρωτοζητησω συγγνωμη. Θ αρχισω απ τους φτωχους, τους ανημπορους και τους ανεργους για τους οποιους υποτιθεται οτι αγωνιζομουν ενω στην πραγματικοτητα τους βυθιζα με τη σταση μου και στο βαθμο που μου αναλογει ακομα περισσοτερο στην ανεχεια.

Ζητω ταπεινα συγγνωμη.