Στο ταξι τις προάλλες…

Πιασαμε την κουβεντα με τον οδηγο, για τι αλλο; για τον καιρο. Σε καποια φαση του λεω οτι ειμαι απο την Θεσσαλονικη και πολυ απλα τον ρωταω αν αυτος ειναι απο την Αθηνα.

Κι εκει που μιλουσαμε τοση ωρα σαν ισος προς ισον (πως αλλιως;) αλλαζει τονικοτητα, κατεβαινει δυο οκταβες η φωνη του κι αλλες τοσες η αυτοπεποιθηση του και ψελλιζει "Ειμαι απο την Αλβανια" λεγοντας απο μεσα του "Ως εδω ηταν η φιλικη κουβεντα".

Συνεχιζω στον ιδιο τονο, σαν να μην καταλαβα τιποτα και του λεω (σαν να μου πε οτι ειναι απ την Κρητη) οτι εχω παει κι ειναι πολυ ωραια, και περασα καταπληκτικα και σκεφτομαι να παω και φετος, και τι ωραιοι ανθρωποι, και τι ωραιο φαγητο στο Μπλοκου στα Τιρανα κλπ κλπ

Ξαναβρισκει την αυτοκυριαρχια του και με ενθουσιασμο αρχιζει να μου απαριθμει τα καλα και τα κακα της Αλβανιας και των Αλβανων δινοντας μου tips σε περιπτωση που ξαναπαω.

Στο τελος μου σφιξε το χερι.

Ποιος ξερει τι ρεμάλια συναντα καθημερινα αυτος ο ανθρωπος στην προσπαθεια του να βγαλει το μεροκαματο του.

Είδα στον ύπνο μου τον Μεγαλέξανδρο και μου είπε:

"Εγώ έφτασα μέχρι τον Ινδό ποταμό για να διαδώσω τις αρχές και τις αξίες του ελληνικού πολιτισμού, για να κάνω γνωστό στα πέρατα του κόσμου το ελληνικό πνεύμα, εγώ που δεν γεννήθηκα Έλληνας αλλά έγινα Έλληνας - μ έκανε Έλληνα ο δάσκαλός μου ο Αριστοτέλης - διότι Έλληνας δε γεννιέσαι αλλά γίνεσαι, είμαι πολύ στεναχωρεμένος με τα καμώματά σας και τρίζουν τα κόκαλά μου από οργή και αγανάκτηση.

Εντάξει έχουν περάσει πολλά χρόνια και είναι λογικό με τα τόσα που έχετε τραβήξει να είστε αποκομμένοι από τις αξίες του ελληνικού πολιτισμού αλλά είναι δυνατόν να μας εξευτελίζετε όλους εμάς έτσι; είναι δυνατόν να είστε τόσο φλωρούμπες; Συνάντησα προχθές τον Περικλή, τον Φειδία, τον Αισχύλο και τον Θεμιστοκλή και ήταν απελπισμένοι, μου είπαν κάνε κάτι, δεν είναι δυνατόν να μας ντροπιάζουν έτσι. Εμείς αγωνιστήκαμε για την ελευθερία και την δημοκρατία κι αυτοί θέλουν να υψώσουν τείχη και να κλείσουν το ελληνικό πνεύμα σε σύνορα; Ο καθένας που θέλει μπορεί να λέγεται Έλληνας, Μακεδόνας, Θεσσαλός, Αθηναίος ή οτιδήποτε άλλο ελληνικό μου βροντοφώναξαν. Είναι δυνατόν να είναι τόσο κομπλεξικοί οι σημερινοί κάτοικοι αυτού του τόπου; Εσύ έφτασες στην άκρη του κόσμου και χάρη σε σένα έγιναν Έλληνες, έγιναν Μακεδόνες, Αφρικανοί και Ασιάτες που χάρη σε σένα γνώρισαν την τέχνη και τον πολιτισμό μας και τώρα αυτοί θέλουν να απαγορέψουν την τιμή να ονομάζεται Έλληνας ή Μακεδόνας όποιος επιθυμεί να ονομάζεται έτσι; Κάνε κάτι μου είπαν.

Δεν ήξερα τι άλλο να κάνω και ήρθα σε σένα. Κάνε κάτι, μίλησε τους, δεν μπορεί να έχουν γίνει ρατσιστές και φασίστες όλοι οι απόγονοί μας, δε μπορεί να φέρονται τόσο φοβισμένα, δε μπορεί να είναι τόσο λούζερ... πες τους ότι ΟΠΟΙΟΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΣΕ ΚΆΠΟΙΟΝ ΝΑ ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ ΟΠΩΣ ΘΕΛΕΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΛΕΓΕΤΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΛΕΓΕΤΑΙ ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ."

Αυτά μου είπε δακρυσμένος και χάθηκε στο υπερπέραν.

Με φιλη μου σε εστιατοριο.

Αυτη: Δεν τρως ψωμι;
Εγω: Πως δεν τρωω.
Αυτη: Α νομισα οτι δεν τρως (σπρωχνει την ψωμιερα προς το μερος μου)
Εγω: (σπρωχνω την ψωμιερα πισω εκει που ηταν πριν) Ποτε δεν τρωω ψωμι με το φαγητο.
Αυτη: Και ποτε το τρως;
Εγω: Σκετο, με τυρι... με κανα σαλαμι...
Αυτη: Να παραγγειλουμε και τυρι τοτε.
Εγω: Μα τωρα τρωω φαγητο.
Αυτη: Χωρις ψωμι.
Εγω: Γιατι θες σωνει και καλα να φαω ψωμι;
Αυτη: Νομισα οτι εσυ θελεις, γι αυτο ειπα να παραγγειλω και λιγο τυρι, για να το φας μαζι.
Εγω: Μα ψωμι και τυρι τρωω οταν δεν τρωω κατι αλλο.
Αυτη: Α, οκ τοτε... τελειωσε το φαγητο σου να το παραγγειλουμε μετα.
Εγω: Εχω χορτασει σχεδον, δεν νομιζω πως θελω να φαω κατι αλλο μετα.
Αυτη: Και δε θα φας ψωμι;
Εγω: Μα τι σ επιασε και θες σωνει και καλα να φαω ψωμι;
Αυτη: Α δε πας καλα... εσυ ειπες οτι τρως ψωμι με τυρι οχι εγω... εγω φταιω που ημουν ετοιμη να σου παραγγειλω τυρι.

Ο υπολοιπος διαλογος στο νεο μου θεατρικο.
Ολα απ τη ζωη ειναι βγαλμενα.

Φιλία είναι...

... να φτιαχνεις μακαρονια για να φας με τον φιλο σου και να του βαζεις την μικροτερη μεριδα κι αυτος να το καταλαβαινει και να αλλαζει τα πιατα μολις σηκωνεσαι απο το τραπεζι για να φερεις κοκακολες.

Φιλια ειναι να ερχεται ο λογαρισμος και να μαλωνετε για το ποιος δεν θα πληρωσει, του στυλ "ελα ρε μαλακα πληρωσε μια φορα και συ ολο εγω πληρωνω"

Ολα τ αλλα ειναι απλως συναναστροφη.

Be yourself

Τις προάλλες γνωρισα μια νεα ηθοποιο. Παριστανε την κοινωνικη, την εξωστρεφη, την ομιλητικη, την με χιουμορ… ολα αυτα τελος παντων που δεν ειναι. Καποιος της ειπε οτι για να πετυχεις σ αυτην την δουλεια πρεπει να τα χεις αυτα κι αυτη αποφασισε να τα "φορεσει". Αφού κάποια στιγμή νόμισα ότι ο εαυτός της θα φωνάξει βοήθεια!

Που να ξερε η ανοητη οτι εκεινα που προσπαθουσε επιμελως να κρυψει ολο το βραδυ, εκεινα ειχαν το ενδιαφερον, εκεινα την εκαναν ξεχωριστη, σ εκεινα βρισκονταν ολη η γοητεια και το ταλεντο της.

Αν προδιδεις τον εαυτο σου στην ζωη και τον αρνιεσαι παριστανοντας καποιον αλλον, να εισαι σιγουρος οτι θα σ εκδικηθει πανω στην σκηνη και δε θα σ αφησει ποτε να γινεις καποιος αλλος.

Μονο οταν εισαι ο εαυτος σου στην ζωη μπορεις να γινεις καποιος αλλος στην σκηνη γιατί ταλέντο δεν είναι τίποτε άλλο από το να καταφέρνεις να είσαι ο εαυτός σου σε ο τι κάνεις.

Προς αγαπημενους συναδελφους ηθοποιους το αναγνωσμα προσχωμεν.

Αδελφοι,

Μην φευγετε αμεσως προς τις κουιντες στο πρωτο χειροκροτημα της υποκλισης, προκειμενου να επιστρεψετε, και καλα, για το μπιζαρισμα. Και μετα παλι και παλι βιαστικα για να μετρησετε στο τελος τις "αυλαιες" που κανατε. Δηλαδη εχει καταντησει να διαρκει πιο πολυ το πηγαινελα στις κουιντες απο την υποκλιση.

Η πρωτη υποκλιση πρεπει να χει διαρκεια. Ευθυγραμμιστείτε, πιαστείτε απ τα χεράκια, υποκλιθείτε, μια... δυο... τρεις.... και φύγετε μετά προς τις κουίντες. Καλυτερα να σας φερει πισω το κοινο με το χειροκροτημα του 2-3 μονο φορες παρα να εκβιασετε 8 περα-δωθε.

Α και κατι ακόμα. Σταματηστε πια αυτην την κακια συνηθεια να χειροκροτατε στο τελος το κοινο. Γιατι τους χειροκροτατε; που σας αντεξαν τοση ωρα;

Ωραια η ματαιοδοξια αλλα θελει κι αυτη ενα μετρο διαφορετικα καρφωνομαστε.

Αμην!

Ελγίνεια όπως Μακεδονία.

Μα τι σχέση έχουν θα μου πείτε... έχουν και παρά έχουν... όταν λέτε μας τα πήραν όλα δε θα μας πάρουν και το όνομα πρώτα πρώτα από αυτά που μας πήραν έχετε στο νου σας τα ελγίνεια.

Εγώ πάλι αν ήμουν διευθυντής του αρχαιολογικού μουσείου Αθηνών θα χάριζα σε όλα τα απομακρυσμένα μουσεία του κόσμου από το Γουέλινγκτον της Νέας Ζηλανδίας μέχρι το Άνκορατζ της Αλάσκας κι από την Καμτσάκα μέχρι την Παταγονία όλα τα έργα τέχνης που έχουμε κλεισμένα και σαπίζουν στις αποθήκες του μουσείου. Για να δημιουργήσουν στα μουσεία τους τμήμα αρχαιοελληνικών εκθεμάτων...

Με τον όρο...

... να ιδρύσουν στα πανεπιστήμια τους τμήμα ελληνικών σπουδών αρχαίων και νέων... όχι μόνο δηλαδή Θουκυδίδης, Αισχύλος και Αριστοτέλης αλλά κυρίως Καβάφης, Σεφέρης και Ελύτης.

Το κόνσεπτ το δικό μου δηλαδή και στα δύο ζητήματα σε αντίθεση με το δικό σας είναι εξωστρεφές. Εγώ πιστεύω δηλαδή ότι όχι μόνο δεν πρέπει να επιστρέψουν τα ελγίνεια στην Ελλάδα αλλά πρέπει να στείλουμε κι άλλα στο εξωτερικό. Εγώ πιστεύω πως όχι μόνο η γειτονική χώρα πρέπει να ονομάζεται Μακεδονία αλλά μακάρι κι άλλες χώρες να αλλάξουν τα ονόματά τους και να ονομαστούν Θεσσαλία, Αρκαδία, Φωκίδα κλπ

Πάψτε να είστε μίζεροι, σκατόψυχοι και ανασφαλείς. Αποκτήστε αυτοπεποίθηση, πιστέψτε στον εαυτό σας, σταματήστε να βλέπετε παντού εχθρούς, θεραπεύστε την μανία καταδίωξης από την οποία πασχετε, μη κάνετε σα γυναικούλες, ξυπνήστε!

Καντε περηφανους τους προγονους σας για τους οποιους τοσο πολυ κοπτεστε... εκεινοι εκαναν το θαυμα του 5ου αιωνα στο οποιο υποκλινεται ολη η υφηλιος και το οποιο ακομα εξαργυρωνουμε χωρις να το αξιζουμε και χαρη στο οποιο υπαρχουμε επειδη ειχαν ανοιχτο μυαλο...

... Ανοιξτε!!!