Ποιος φταίει...

Θα ημουν διατεθειμενος να πιστεψω καθε θεωρια συνωμοσιας απ αυτες που κυκλοφορουν... οτι οι ξενοι φταινε για ολα, οτι οι εβραιομασονοι κυβερνουν τον κοσμο, οτι ολοι οι πολιτικοι ειναι πουλημενοι και πρακτορες, οτι ολοι οι ξενοι μας ζηλευουν, οτι μας μισουν, οτι θελουν να μας τα παρουν ολα, οτι θελουν να μας εξαφανισουν... ποιους; εμας που ειμαστε ελιιιινς κι οχι γκρηξ... και καθε λογης μαλακια που κυκλοφορει εδω μεσα και εξω, απ ολους τους τριτοκοσμικους υπαναπτυκτους κατοικους αυτης της χωρας (βαζω πρωτο και καλυτερο εμενα αναμεσα τους γιατι αν δεν ημουν κι εγω ετσι θα την ειχα κανει ηδη για αλλου)

Αν...

... εβλεπα γυρω μου να λειτουργει κατι. Τοτε θα λεγα ναι, ο Σοιμπλε, η Μερκελ, η Λαγκαρντ, ο Ροτσιλντ, η λεσχη Μπιλντερμπεργκ κλπ κλπ κλπ φταινε για ολα.

Αλλα τωρα πως να πω, παρα την τριτοκοσμικοτητα μου, κατι τετοιο;

Φταινε οι ξενοι που τα πανεπιστημια μας ειναι σ αυτο το χαλι;
Φταινε οι ξενοι που οι δημοσιες υπηρεσιες δεν λειτουργουν; Φταινε οι ξενοι για τα αθλια νοσοκομεια μας;
Φταινε οι ξενοι για την διαφθορα;
Φταινε οι ξενοι για την φοροδιαφυγη;
Φταινε οι ξενοι που ολες οι ελληνικες πολεις ειναι σαν βομβαρδισμενο τοπιο απο την αναρχη δομηση;
Φταινε οι ξενοι που εναν γαμημενο κωλοαντικαπνιστικο νομο δεν μπορουμε να εφαρμοσουμε τοσα χρονια;
Φταινε οι ξενοι που οδηγουμε σαν παρανοικοι και ειμαστε πρωτοι στα τροχαια ατυχηματα;
Φταινε οι ξενοι που εχουμε τους πιο διεφθαρμενους πολιτικους στην Ευρωπη;
Φταινε οι ξενοι που ντρεπομαστε να πουμε στους ξενους οτι ειμαστε Ελληνες;

Λοιπον τριτοκοσμικα ανθρωπιδια μου... κι εγω δικος σας ειμαι αλλα δεν κρυβομαι πισω απ το δαχτυλο μου... φτιαξτε τα ολα αυτα, στα οποια ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ δεν εμπλεκεται κανενας ξενος και ειναι ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ δικη μας ευθυνη και τοτε και γω μαζι σας... να κατεβουμε στους δρομους ολοι μαζι και να διαδηλωσουμε εναντιον ολων αυτων... μεχρι τοτε ομως...

... τουμπεκι ψιλοκομμενο... γιατι και η ανοχη στον στρουθοκαμηλισμο εχει και τα ορια της.

Προσφωνήσεις...

Οι μαθητές μου για να με τιμήσουν με αποκαλούν δάσκαλο. Που να ήξεραν πόσο πολύ ανατριχιάζω (αρνητικά) κάθε φορά που ακούω αυτήν την καταραμένη λέξη! Δεν λέω τίποτα για να μην τους φέρω σε δύσκολη θέση.

Δεν μου αρέσουν οι δάσκαλοι, με την έννοια του δασκάλου, του γκουρού δηλαδή, διότι όσους ξέρω ή έχω ακουστά, βγάζουν πολύ ηλίθιους μαθητές. Όσο πιο δάσκαλος ένας δάσκαλος τόσο πιο ηλίθιος ο μαθητής.

Εμένα μου αρέσει το interaction, η προσωπική σχέση. Μου αρέσει να με αγαπούν και να με θαυμάζουν γι αυτό που κάνω και ταυτοχρόνως να μου δίνουντ ην δυνατότητα να μπορώ να τους αγαπώ και να τους θαυμάζω επίσης.

Γι αυτό δεν μου αρέσουν οι έννοιες "κοινό", "λαός" κλπ Γι αυτό δεν θα μου άρεσε ποτέ να είμαι star... θα μου φαινόταν πολύ γελοίο να με θαυμάζουν άνθρωποι που δεν ξέρω, που δεν γνωρίζω προσωπικά.

Λέγε με Ευδόκιμο... και στον ενικό παρακαλώ...

Ο δικός μου θεός...

Ο δικος μου θεος θελει να γραφω το ονομα του με μικρο θ επειδή είναι σεμνός και ταπεινός.

Ο δικος μου θεος δεν τιμωρει ποτε κι οταν λεω ποτε εννοω ΠΟΤΕ. Γι αυτο δεν εχει κολαση αλλα μονο παραδεισο για ολους.

Ο δικος μου θεος δεν θετει ως απαραιτητη προυποθεση για να σε ανταμοιψει για κατι να τον πιστεψεις. Αντιθετως εχει μια αδυναμια σε οσους δεν τον πιστευουν κι αυτους τους αγαπαει πιο πολυ.

Ο δικος μου θεος εχει χιουμορ, πολυ χιουμορ, ολη την ωρα γελαει. Δεν ειναι ποτε συνοφρυωμενος και αυστηρος.

Ο δικος μου θεος μ αφηνει να προσευχομαι σ αυτον παντου, δεν ειναι μισαλλοδοξος, τουναντιον... μπορω να προσευχομαι σ αυτον στο σπιτι μου, σ εναν βουδιστικο ναο, σε μια συναγωγη, σ ενα εκκλησακι, σ ενα τζαμι... παντου... αλλα ακομα κι αν δεν προσευχομαι αυτος εξακολουθει και μ αγαπαει.

Ο δικος μου θεος εκτος απο το να γελαει ολη την ωρα κλαιει και πολυ συχνα επισης για την δυστυχια που υπαρχει στον κοσμο και για την αδυναμια του να κανει κατι γι αυτο. Κλαιει κυριως επειδη δεν ειναι παντοδυναμος οπως οι αλλοι Θεοι ωστε να μπορεσει να εξαλειψει τον πονο απο τους ανθρωπους. Κλαιει κυριως επειδη οι αλλοι Θεοι παρα την παντοδυναμια τους μπορουν να το κανουν και δεν το κανουν.

Ο δικος μου θεος δεν ζηταει ποτε ανταλλαγματα. Ο τι και να κανεις, ακομα και το μεγαλυτερο εγκλημα αυτος απλως σ αγαπαει. Δεν σου ζηταει ουτε να ζητησεις συγγνωμη, ουτε να μετανοησεις και κυριως δεν σε τιμωρει ποτε για τιποτα. Ακομα κι οταν καμια φορα του αναβω κανα κερι αυτος μου λεει "Αντε βρε χαζε αστα αυτα και πηγαινε να πιεις κανα ποτο να χορεψεις και να διασκεδασεις".

Ο δικος μου θεος μονον αγαπαει δεν κανει τιποτ αλλο ολη την ωρα.

Σ αυτον τον θεο πιστευω και σ αυτον τον θεο προσευχομαι.

Χρόνια Πολλά σ έναν φίλο για τα γενέθλιά του...

Χρόνια Πολλά αγαπημένε μου παιδικέ μου φίλε, με υγεία και πολλή χαρά <3 :)

Ήταν καλοκαίρι του 1976, είχα τελειώσει την β' γυμνασίου και στην γειτονιά υπήρχαν δυο παρέες, η δική μας, των πιτσιρικάδων κι η δική σας, των λίγο μεγαλύτερων, αλλά σε κείνη την ηλικία τα 2-3 χρόνια διαφορά, είναι σημαντική διαφορά.

Ήσουν εσύ, ο Γκάς, ο Πώλ, ο Κώστας και ο Βασίλης οι βασικοί και κάποιοι δορυφόροι, αλλά οι βασικοί ήσασταν εσείς. Σας θαυμάζαμε και θέλαμε να σας μοιάσουμε. Αρχίσαμε να ντυνόμαστε σαν εσάς, να καπνίζουμε σαν εσάς, να περπατάμε σαν εσάς, ν ακούμε την μουσική που ακούτε εσείς... ειδικά το τελευταίο, η μουσική!

Εσείς δεν καταδεχόσασταν να μας πολυμιλάτε αλλά κι ένα "γεια" όταν μας λέγατε ήταν πολύ σημαντικό. Μας μιλούσαν οι "Θεοί"! Γιατί στα παιδικοεφηβικά μας μάτια ήσασταν σαν Θεοί αφού παίζατε μουσική... ηλεκτρικές κιθάρες, κλασικό ροκ, συγκροτήματα... το καλοκαίρι που μου άλλαξε τη ζωή.

Σε θυμάμαι που ήρθες ένα βράδυ εκεί που καθόμασταν με "τους δικούς μου" σ ένα παγκάκι και μου είπες "Ψηλέ, μήπως είδες ..." κάτι είχες χάσει... δε θυμάμαι τι... κι εγώ ψήλωσα ακόμα πιο πολύ από την τιμή που μου κανες να απευθυνθείς σε μένα.

Τον επόμενο χειμώνα 1976-'77, στην τρίτη γυμνασίου, άρχισα να απομακρύνομαι από τους παιδικούς μου φίλους και να προσχωρώ στην δική σας παρέα μετά βαίων και κλάδων. Τελετάρχης ο Γκάς ο οποίος προς το τέλος της άνοιξης μου ανακοίνωσε ότι είμαι και επισήμως ισότιμο μέλος της παρέας.

Η ζωή μου άλλαξε... από σπασίκλας καλός μαθητής έγινα ρόκερ!

Την ίδια χρονιά αγόρασα πικάπ με πρώτο δίσκο το "Animals" των Pink Floyd και δεύτερους τρεις μαζί, το "Stormbringer" των Deep Purple, το "A night at the opera" των Queen και το "Wish you were here" των Pink Floyd.

Θυμάμαι τις ατέλειωτες ώρες που περνούσαμε στο μαγαζί σου αλλά και στο σπίτι σου που μου βάζατε ν ακούω με τ ακουστικά την εισαγωγή από το "Ogre Battle" από το Queen II και σβήνατε τα φώτα για να με φρικάρετε.

Και μετά βέβαια το θρυλικό καλοκαίρι του 1978 με τον σεισμό... και από το '79 και μετά ψιλοχαθήκαμε.... με on και off... μέχρι που ξαναβρεθήκαμε τώρα, εδώ και μερικά χρόνια δηλαδή.

Μιλάμε για μια φιλία 2-3 χρόνων ουσιαστικά αλλά εμένα μου φαίνεται μια φιλία μιας ζωής, από τις πιο σημαντικές της ζωής μου... ίσως επειδή τα συγκεκριμένα χρόνια είναι τόσο καθοριστικά και μας σημαδεύουν για όλη μας τη ζωή κι εγώ νιώθω τόσο ευγνώμων που είσαι φίλος μου.

Ένα χρόνια πολλά ήθελα να πω... κι έγραψα την ιστορία της ζωής μου... συγγνώμη για την φλυαρία... να σαι καλά να σε χαιρόμαστε... :)

Ισορροπία!

Βλεπω φωτογραφιες με γονεις περηφανους για τα πανεξυπνα και πανεμορφα παιδια τους και σκεφτομαι…

… τι κριμα να μην εχω ενα πανασχημο και αργοστροφο παιδι για να μαι ο πιο περηφανος γονιος στον κοσμο.

Θεατρικό...

Μερικες παρεξηγησεις που συνανταμε πολυ συχνα σε εννοιες θεατρικες και εκθετουν ακομα και "σοβαρους" θεατρανθρωπους.

Ηθοποιος ---> ποιει ηθος σου λεει ο αλλος αναλυοντας ετυμολογικα την λεξη και εννοωντας ο ανοητος το ηθος με την εννοια της ηθικης, του καλου, του σωστου κλπ
Καμια σχεση.
Ηθος στην συγκεκριμενη λεξη θελει να πει με την εννοια του χαρακτηρα, του ρολου... δηλαδη η λεξη ειναι κυριολεξια: ο ηθοποιος πλαθει, ποιει χαρακτηρες, δηλαδη παιζει ρολους.

"Εν αρχη ην ο λογος" τονιζουν με καμαρι ορισμενοι δασκαλοι της ορθοφωνιας νομιζοντας οτι η φραση ειπωθηκε για να παινεψει την σημασια που εχει η αρθρωση και η τοποθετηση της φωνης στο θεατρο.
Ελεος!
Λογος θελει να πει με την εννοια του πνευματος, της νοησης (οπως ειναι η καταληξη στους γιατρους δηλαδη που δε σημαινει οτι μιλανε ωραια και καθαρα).

Comedy - Commedia
Στα ελληνικα μεταφραζουμε ως κωμωδια αλλα εμεις οταν λεμε κωμωδια εννοουμε το κωμικο. Εδω εχει περισσοτερο την εννοια του "κοινωνικου" ενιοτε δε και του δραματικου. Το Divina Commedia δεν εννοει ακριβως Θεια Κωμωδια με την κωμικη εννοια. (Παλια που υπηρχαν video club εκανε εντυπωση στους Ελληνες της Αμερικης που εβλεπαν το Cramer vs Cramer στην κατηγορια Comedy)

Στην περιπτωση δε της Commedia dell' Arte εχουμε προβλημα και με το Arte αφου δεν εννοει την τεχνη, τους καλλιτεχνες δηλαδη αλλα την τεχνικη, δηλαδη αναφερεται στους τεχνιτες.

Μακαρόνια...

Παγκοσμια μερα ζυμαρικων σημερα κι επειδη η κριση που περναμε ειναι πρωτιστως "αισθητικου τυπου" να μερικοι απλοι κανονες που θα μας αναβαθμισουν αισθητικα στον τροπο που τα μαγειρευουμε και τα τρωμε.

1. Τα ζυμαρικα ειναι φαγητο της ωρας. Δεν τα βαζουμε στο ψυγειο για να τα φαμε αργοτερα η την επομενη. Στο ψυγειο βαζουμε την σαλτσα αν περισσέψει και την ξαναζεσταινουμε αλλα οχι τα μακαρονια (τα οποια αλλωστε μ εναν βραστηρα ειναι ετοιμα σε 10 το πολυ λεπτα)

2. Τα σπαγγετι τα ριχνουμε ολοκληρα στην κατσαρολα και δεν τα σπαμε. Και φυσικα τα τρωμε μονο με πιρούνι ΧΩΡΙΣ ΚΟΥΤΑΛΙ (εχει μαλλιασει η γλωσσα μου) Γι αυτό δεν τα σπάμε. Για να γυρίζουν στο πιρούνι.

3. Τα ζυμαρικα θελουν πολυ νερο για να βρασουν και δεν τα πολυβραζουμε, πρεπει να "κρατανε" (ετσι δεν παχαινουν)

4. Δεν ζεματαμε βουτυρα, λαδια κλπ Οταν βρασουν τα στραγγιζουμε (ελαφρα, να μεινει πανω τους υγρασια) απλως και τα ξαναριχνουμε στην κατσαρολα περιχυνοντας αμεσως την σαλτσα (την οποια σαλτσα ασπρη ή κοκκινη απο τις δεκαδες που υπαρχουν ή ενα κομματι σκετο βουτυρο που θα λιωσει απο την θερμοτητα των ζυμαρικων... αυτα τα "ασπρα" με σκετο βουτυρο ειναι τα αγαπημενα μου).
Μπορουμε αν θελουμε να ριξουμε την μιση σαλτσα στην κατσαρολα και λιγο τριμμενο τυρι και ν ανακατεψουμε και μετα επι πλεον σαλτσα στα πιατα και επι πλεον τυρι.

5. Δεν τα ξεπλενουμε με κρυο νερο οταν βρασουν ουτε ριχνουμε κρυο νερο την ωρα που τα στραγγιζουμε (ναι, το χω δει να συμβαινει κι αυτο)

6. Οταν πηγαινουμε σ ενα ιταλικο εστιατοριο κανουμε το τεστ της καρμποναρας. Ανοιγουμε το μενου και βρισκουμε την καρμποναρα. Αν γραφει οτι βαζουν μεσα ειτε μπεικον, ειτε ζαμπον, ειτε κρεμα γαλακτος ειτε μανιταρια σηκωνομαστε και φευγουμε αμεσως. Αν γραφει οτι εχει μεσα αυγο, παντσετα (γκουαντσαλε ακομα καλυτερα) και πεκορινο ειναι καλο και θα το διαπιστωσουμε μολις ερθουν τα πιατα.

7. Στα μακαρόνια με τόνο, και με θαλασσινά γενικώς, δε βάζουμε τυρί. 

8. Δεν βάζουμε τυρί επίσης στην αγαπημένη μου μακαρονάδα με σκόρδο, λάδι και κόκκινη καυτερή πιπεριά.

9. Μπορούμε αν θέλουμε αντί να ρίξουμε την σάλτσα στην κατσαρόλα να πάρουμε τα ζυμαρικά με μια τρυπητή κουτάλα (με τσιμπήδα αν είναι σπαγγέτι) από την κατσαρόλα και να τα ρίξουμε στο τηγάνι με την σάλτσα, να τ ανακατέψουμε και να τα σερβίρουμε από κει στο πιάτο.

10. Ζυμαρικα μπορούμε να τρώμε κάθε μέρα τόσο το μεσημέρι όσο και το βράδυ αφού υπάρχουν τόσα πολλά είδη που σε συνδυασμό με τις δεκάδες σάλτσες που υπάρχουν μπορεί να είναι πάνω από 730 (365+365). Δύο για κάθε μέρα του χρόνου δηλαδή μια το μεσημέρι και μία το βράδυ!

Οποιος τα κανει αυτα ηδη, ειναι φιλος μου.
Οποιος δεν τα κανει αλλα θα τα κανει απο δω και περα θα γινει φιλος μου μολις τα κανει.
Οποιος δεν τα κανει και ουτε θ αρχισει να τα κανει αλλα θα αγνοησει τις οδηγιες μου θα φαει πλοκ.