Ελγίνεια όπως Μακεδονία.

Μα τι σχέση έχουν θα μου πείτε... έχουν και παρά έχουν... όταν λέτε μας τα πήραν όλα δε θα μας πάρουν και το όνομα πρώτα πρώτα από αυτά που μας πήραν έχετε στο νου σας τα ελγίνεια.

Εγώ πάλι αν ήμουν διευθυντής του αρχαιολογικού μουσείου Αθηνών θα χάριζα σε όλα τα απομακρυσμένα μουσεία του κόσμου από το Γουέλινγκτον της Νέας Ζηλανδίας μέχρι το Άνκορατζ της Αλάσκας κι από την Καμτσάκα μέχρι την Παταγονία όλα τα έργα τέχνης που έχουμε κλεισμένα και σαπίζουν στις αποθήκες του μουσείου. Για να δημιουργήσουν στα μουσεία τους τμήμα αρχαιοελληνικών εκθεμάτων...

Με τον όρο...

... να ιδρύσουν στα πανεπιστήμια τους τμήμα ελληνικών σπουδών αρχαίων και νέων... όχι μόνο δηλαδή Θουκυδίδης, Αισχύλος και Αριστοτέλης αλλά κυρίως Καβάφης, Σεφέρης και Ελύτης.

Το κόνσεπτ το δικό μου δηλαδή και στα δύο ζητήματα σε αντίθεση με το δικό σας είναι εξωστρεφές. Εγώ πιστεύω δηλαδή ότι όχι μόνο δεν πρέπει να επιστρέψουν τα ελγίνεια στην Ελλάδα αλλά πρέπει να στείλουμε κι άλλα στο εξωτερικό. Εγώ πιστεύω πως όχι μόνο η γειτονική χώρα πρέπει να ονομάζεται Μακεδονία αλλά μακάρι κι άλλες χώρες να αλλάξουν τα ονόματά τους και να ονομαστούν Θεσσαλία, Αρκαδία, Φωκίδα κλπ

Πάψτε να είστε μίζεροι, σκατόψυχοι και ανασφαλείς. Αποκτήστε αυτοπεποίθηση, πιστέψτε στον εαυτό σας, σταματήστε να βλέπετε παντού εχθρούς, θεραπεύστε την μανία καταδίωξης από την οποία πασχετε, μη κάνετε σα γυναικούλες, ξυπνήστε!

Καντε περηφανους τους προγονους σας για τους οποιους τοσο πολυ κοπτεστε... εκεινοι εκαναν το θαυμα του 5ου αιωνα στο οποιο υποκλινεται ολη η υφηλιος και το οποιο ακομα εξαργυρωνουμε χωρις να το αξιζουμε και χαρη στο οποιο υπαρχουμε επειδη ειχαν ανοιχτο μυαλο...

... Ανοιξτε!!!

Πετυχημένοι μικροαστοί.

Προχθες στο μετρό έγινα μάρτυρας συνάντησης δυο φίλων απ τα παλιά. Αφού χάρηκαν που γνώρισαν ο ένας τον άλλον ύστερα από τόσα χρόνια (απ οτι καταλαβα εγω δεν ηταν τα "τοσα" χρονια που τους δυσκολεψαν αλλα τα "τοσα" κιλα που ειχαν παρει και οι δυο) και αφου είπαν τα βασικά για την οικογενειακή τους κατάσταση (χωρισμένος ο ένας, παντρεμένος ακόμα ο άλλος, με παιδιά και οι δύο) περάσανε στο δια ταύτα.

Το δια ταύτα δεν ήταν άλλο από την οικονομική τους κατάσταση που παρά την κρίση δεν ήταν άσχημη για κανέναν απ τους δύο. Κι εκεί άρχισε η μεγάλη κόντρα διακριτικά και με τακτ. Ήταν απίστευτο το πόσο τεχνίτες ήταν και οι δύο στο να φέρνουν την κουβέντα από δω, να την γυρίζουν απο κει, μόνο και μόνο για να αναφερθούν σε κάποιο υλικό αγαθό άλλοτε σπίτι, άλλοτε εξοχικό, άλλοτε αυτοκίνητο που καταφεραν να αποκτήσουν. Μόνο που δεν τις έβγαλαν έξω να τις μετρήσουν.

Πρώην μικροαστοί και οι δύο απ ότι κατάλαβα που η ξιπασιά του μεσοαστισμού πλέον τους τύφλωνε αφού από τα πρώτα πράγματα που τονίστηκαν στην συζήτηση ήταν η αλλαγή γειτονιάς. Με αφορμή αυτό άλλωστε δόθηκε και η χαριστική βολή απ τον έναν με αποτέλεσμα ο άλλος, ηττημένος πλέον, να μην έχει όρεξη για κουβέντα και να βιάζεται να κατέβει. "Πας καθόλου προς τα κει;" ρώτησε ο πρώτος. "Πάω συχνά απάντησε ο δεύτερος… η μάνα μου μένει ακόμα στο πατρικό μας. Ο πατέρας μου πέθανε. Εσύ;" "Εγώ έχω να πάω χρόνια." είπε με τη σιγουριά του νικητή ο πρώτος. "Οι δικοί μου αγόρασαν σπίτι δυο στενά πιο κάτω από μένα… κρατάνε καμιά φορά και τα παιδιά… ξέρεις τώρα..." (από μεγαλοψυχία μάλλον δεν είπε ότι τους το αγόρασε αυτός μη πάθει κανα εγκεφαλικό ο άλλος)

Όση ώρα τους παρακολουθούσα σκεφτόμουν αν πνευματικά έκαναν μισό βήμα μπροστά από τότε μέχρι τώρα. Αν ασχολήθηκαν ποτέ όλα αυτά τα χρόνια με την ψυχική και πνευματική τους καλλιέργεια. Αν πέρα απ την συσσώρευση πλουτου και υλικών αγαθών τους απασχόλησε ποτέ κάτι άλλο. Και είπα στον εαυτό μου "είσαι πολυ μαλάκας που περιμένεις από τέτοια άτομα κάτι τέτοιο" Αναρωτήθηκα μετά πώς να μεγαλωνουν άραγε τα παιδιά τους; Με τι αξίες; Κι εκεί κάπου έφριξα και σηκώθηκα απ τη θέση μου κι απομακρύνθηκα.

Πετυχημένοι μικροαστοί. Μεγάλη μάστιγα της εποχής.

Το πιο σύντομο μάθημα της Ελληνικής Ιστορίας.

Στην περιοχή της σημερινής Πελοποννήσου, Στερεάς, Θεσσαλίας και νήσων αναπτύχθηκε στα αρχαία χρόνια ένας σπουδαίος πολιτισμός που κορυφώθηκε τον 5ο αιώνα π.Χ. Με τις αποικίες ο πολιτισμός εκείνος εξαπλώθηκε σε όλη σχεδόν την Μεσόγειο και την μαύρη θάλασσα.Οι αρχαίοι Μακεδόνες δεν ήταν Ελληνικό φύλο διότι μιλούσαν άλλη γλώσσα. (Δεν υπάρχουν γραπτά εκείνης της γλώσσας διότι δεν είχε γραφή εκείνη η γλώσσα όπως δεν είχει γραφή και η Αλβανική γλώσσα μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα). Ελληνικό φύλο δεν ήταν ούτε οι Θράκες ούτε βέβαια οι Τρώες (Ας μη μας μπερδεύουν τα ονόματα Ανδρομάχη, Πολυξένη κλπ ούτε το γεγονός ότι πίστευαν στο δωδεκάθεο... ο Τρωικός πόλεμος δεν ήταν εμφύλιος πόλεμος όπως ο πελοπονησιακός)
Προσοχή όμως!
Το ελληνικό πνεύμα από τον 5ο π.Χ. αιώνα και μετά είναι τόσο ισχυρό που εξαπλώνεται και επηρεάζει όλην την ανατολική λεκάνη της Μεσογείου. Ο Αλέξανδρος μπορεί να μην ήταν Έλληνας στα χρωμοσώματα άλλα ήταν Έλληνας στην ψυχή και στο μυαλό όπως όλοι όσοι μετείχαν της Ελληνικής παιδείας. Όλοι μιλούσαν τότε ελληνικά όπως σήμερα μιλούν όλοι αγγλικά. Ό τι είναι σήμερα, όχι η Αγγλία αλλά οι Η.Π.Α., ήταν τότε η Ελλάδα. Είναι δύσκολο να το φανταστούμε έτσι κακόμοιροι και σούργελα που έχουμε καταντήσει αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Όλος ο τότε γνωστός κόσμος ήθελε να μιλάει σαν τους Έλληνες, να τρώει σαν τους Έλληνες, να ντύνεται σαν τους Έλληνες... να τα κάνει όλα σαν τους Έλληνες. Όσο ντροπή είναι σήμερα να είσαι Έλληνας τόσο τιμή ήταν τότε να είσαι Έλληνας. Όλοι ήθελαν τότε να λέγονται, να είναι, να γίνουν Έλληνες. Έτσι και οι Μακεδόνες. Κατέκτησαν την Έλλαδα στην μάχη της Χαιρώνειας το 338 π.Χ. και έγιναν Έλληνες. (Από τότε ξαναέχουμε Ελλάδα και Έλληνες το 1830 που ιδρύθηκε το νεοελληνικό κράτος, έχουμε όμως σε όλους αυτούς τους αιώνες αθάνατο ελληνικό πνεύμα) Χάρη στους Μακεδόνες εξαπλώθηκε το ελληνικό πνεύμα μέχρι την Ινδία. Και αμέσως μετά απ αυτούς το υιοθέτησαν οι Ρωμαίοι και το κράτησαν ζωντανό. Και χάρη στον χριστιανισμό που η πρώτη του γλώσσα ήταν τα Ελληνικά παρέμεινε ζωντανό μέχρι σήμερα που είναι ένα αλήθινό θαύμα της ιστορίας που υπάρχουμε ως Ελληνικό έθνος και μιλάμε ελληνικά. (Ένα παρόμοιο θαύμα συμβαίνει και με τους εβραίους - δυστυχώς οι Ιρλανδοί δεν τα κατάφεραν).

Ελλάδα μπορεί να μην υπάρχει μετά το 338 π.Χ. το ελληνικό πνεύμα όμως διαπρέπει στα χρόνια της Μακεδονικής αυτοκρατόρίας και αργότερα στους ελληνιστικούς χρόνους. Συνυπάρχει στην συνέχεια με το ρωμαϊκό πνεύμα και δημιουργεί τον ελληνορωμαϊκό πολιτισμό στα χρόνια της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και όταν διαλύεται το δυτικό ρωμαϊκό κράτος κυριαρχεί και πάλι και πρωταγωνιστεί στο ανατολικό (με αποτέλεσμα κάποιοι να ταυτίζουν το Βυζάντιο με την Ελλάδα ενώ δεν έχει καμιά σχέση - δηλαδή σχέση έχει και μάλιστα τεράστια αλλά με το ελληνικό πνεύμα όχι με την Ελλάδα-δηλαδή κάποιος πρέπει να πει επιτέλους σ αυτούς τους γραφικούς ελληναράδες που θέλουν να πάρουν πίσω την πόλη ότι η πόλη δεν ήταν ποτέ ελληνική).

Αλλά και αργότερα αντέχει επί Ενετοκρατίας και Φραγκοκρατίας μέχρι το 1453. (Ενδεικτικά το 1453 διότι πολλές περιοχές ανήκαν ήδη στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και άλλες όπως τα επτάνησα δεν ανήκαν ποτέ όπως και άλλες όπως η Κρήτη κατακτήθηκαν πολύ αργότερα)Τότε στην περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ο ελληνισμός και το ελληνικό πνεύμα συνεχίζουν να αποδεικνύουν την τεράστια δύναμή τους διότι αλληλοεπιδρούν με την Οθωμανική κουλτούρα (όπως είχε γίνει με όλες τις κουλτούρες πριν που πέρασαν απο εδώ) με αποτέλεσμα να έχουμε ακόμη και σήμερα τόσα κοινά με τους Τούρκους γείτονες μας όπως στην μουσική, τους χορούς, την γλώσσα, το φαγητό κλπ ακόμη και στην θρησκεία (οι Τούρκοι μουσουλμάνοι πιστεύουν στον Αη Γιώργη και όχι μόνο) που κανονικά μ αυτούς έπρεπε να μας λένε "Ούνα φάτσα, ούνα ράτσα". Πολλοι Έλληνες διέπρεψαν κατά την διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στο εμπόριο, στις επιχειρήσεις, στην ναυτιλία κλπ Από την εποχή εκείνη έχουμε τις μεγάλες οικογένεις των εφοπλιστών και χάρη σ αυτούς χρηματοδοτήθηκε η ελληνική επανάσταση. Έφτασαν μάλιστα στο σημείο πολλά εμπορικά πλοία τους να τα μετατρέψουν σε πολεμικά. Δυστυχώς η περίοδος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας δεν διδάσκεται στα σχολεία. Ελπίζω κάποτε να μπει στο πρόγραμμα για να μάθουμε ένα κομμάτι της ιστορίας μας που μας διαφεύγει και για το οποία θα έπρεπε να μαστε περήφανοι όπως και για το καθετί που συνέβη σ αυτόν τον τόπο που κατοικούμε σήμερα. Τα της νεώτερης ιστορίας, μετά την ίδρυση του κράτους μας, λίγο πολύ τα ξέρουμε.

Για να τελειώνουμε.

Υπάρχουν παιδιά Ελλήνων μεταναστών στις Η.Π.Α., την Αυστραλία, την Γερμανία κλπ τρίτης, τέταρτης και πέμτης γενιάς που δεν γνωρίζουν γρι ελληνικά και παρά το γεγονός ότι και οι δυο γονείς τους ή παπούδες τους ήταν Έλληνες δεν έχουν καμιά επαφή με οτιδήποτε το ελληνικό και έχουν αφομοιωθεί εντελώς από την χώρα που γεννήθηκαν και μεγάλωσα. Αυτοί δεν είναι Έλληνες, δεν έχουν καμιά σχέση με Ελλάδα και με καθετί το ελληνικό. Υπάρχουν παιδιά αλλοδαπών που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στην Ελλάδα και μιλούν ελληνικά καλύτερα κι από μένα και έχουν ελληνική συνείδηση και κουλτούρα (βλ. Αντετοκουνμπο και χιλιάδες άλλους σαν αυτόν) Αυτοί είναι 100% Ελληνες, πιο Έλληνες δε γίνεται.

Οι σημερινοί Έλληνες είναι λίγο Αρχαίοι Έλληνες, λίγο Μακεδόνες, λίγο Θράκες, λίγο Τρώες, λίγο Μήδοι, λίγο Πέρσες, λίγο Γότθοι, λίγο Ρωμαίοι, λίγο Βησιγότθοι, λίγο Άραβες, λίγο Τούρκοι, λίγο Αλβανοί, λίγο Ενετοί, λίγο Γενοβέζοι, λίγο Σλάβοι, λίγο Φράγκοι κλπ κλπ κλπ Κι αυτό είναι υπέροχο. Το δυσάρεστο είναι πως με τα καμώματα των ελληναράδων κοντεύει να χαθεί το ελληνικό πνεύμα που άντεξε τόσους αιώνες. Άντεξε τόσους κατακτητές βάρβαρους και τους εξευγένισε, του μόρφωσε και τους καλλιέργησε και θα χαθεί από τους ελληναράδες με την ανασφάλεια, την αμορφωσιά, την μιζέρια και την κακομοιριά τους.

Δεν πρέπει να το επιτρέψουμε να συμβεί αυτό.

ΑΡΙΣΤΕΡΑ – ΔΕΞΙΑ

Διαλογος με φιλο

Αυτος: Ειμαι αριστερος και δε σκοπευω ν αλλαξω

Εγω: Κι εγω

Αυτος: Εσυ αλλαξες, εγινες φιλελευθερος

Εγω: Πιστευω στον κοινωνικο φιλελευθερισμο, αρα ειμαι αριστερος.

Αυτος: Δηλαδη;

Εγω: Δηλαδη πιστευω στην ιδιωτικη επιχειρηματικοτητα, το κρατος δεν πρεπει να χει καμια απολυτως σχεση με επιχειρησεις, γι αυτο πιστευω οτι πρεπει να φτιαξουμε ενα κρατος φιλικο για επενδυσεις, να πεσει χρημα στην αγορα, να ερθει η αναπτυξη, να ανοιξουν δουλειες, να παταχθει η ανεργια και το κρατος, το σοβαρο κρατος στο οποιο πιστευω, να ρυθμιζει και να ελεγχει τις εργασιακες σχεσεις και να τιμωρει αυστηρα καθε φορα που διαπιστωνεται ασυδοσια απ την πλευρα των επιχειρηματιων, εργοδοτων κλπ Το κρατος πρεπει να υπαρχει μονο στον στρατο, στην αστυνομια, στην δικαιοσυνη, και μερικως, παραλληλα δηλαδη με την ιδιωτικη πρωτοβουλια, στην παιδεια και την υγεια... πουθενα αλλου. Ενα κρατος σοβαρο, με αυστηρους ελεγχους, αξιολογηση κλπ οχι μπουρδελο σα το δικο μας.

Αυτος: Εγω πιστευω οτι ολα πρεπει να ναι κρατικα.

Εγω: Άρα είσαι κομμουνιστής. Που το ειδες να πετυχαινει αυτο το συστημα;

Αυτος: ....

Εγω: ο κρατισμος ειναι εναντιος στην ανθρωπινη φυση. Ο ανθρωπος ειναι φτιαγμενος για να αγωνιζεται στον στιβο της ελευθερης οικονομιας. Γι αυτο απετυχε ο κομμουνισμός οπου εφαρμοστηκε και προκαλεσε τεραστια δυστυχια.

Αυτός: Εγώ ψηφίζω ΚΚΕ όχι για να ρθει ο κομμουνισμος αλλα για ν ασκει πιεση το ΚΚΕ παντου υπερ των εργαζομενων.

Εγώ: Μα το ΚΚΕ επιδιωκει την καταστροφη της χωρας. Επειδη πιστευει σε ενα διαφορετικο κοινωνικοπολιτικοοικονομικο μοντελο θελει να αποδειξει οτι ο καπιταλισμος ειναι βλαβερος και η μονη λυση ειναι ο κομμουνισμος. Η γραμμη που παιρνουν ολοι οι κομμουνιστες απο το κομμα τους ειναι: Γκρεμιστε ο τι εχει μεινει ορθιο. Γι αυτο θα τους δεις να υπονομευουν καθε προσπαθεια αναπτυξης. Ενα υψηλοβαθμο στελεχος του ΚΚΕ μου ειχε πει καποτε "Δεν υπαρχει τιποτα καλο στον καπιταλισμο". "Τιποτα;" απορησα, "ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ" μου ειπε ορθα κοφτα και τελειωσε εκει η συζητηση. Οι χωρες των οποιων οι πολιτες ευημερουν ειναι χωρες φιλελευθερες. Ο καπιταλισμος εχει τεραστια προβληματα, τρομερες αδικιες τις οποιες πρεπει να αγωνιζομαστε να λυσουμε μεσα απο τον καπιταλισμο. Το να προσπαθουμε να τον ανατρεψουμε μονο δυστυχια μπορει να προκαλεσει. Εσυ πιστευεις οτι πρεπει να ναι ολα κρατικα, δεν εισαι ο μονος που το πιστευει αυτο ειστε πολλοι και τα ποσοστα σας ειναι αρκετα υψηλα. Εχεις σκεφτει ποτε οτι με τη σταση σας αυτη συμβαλλετε στην αυξηση της ανεργιας και της δυστυχιας του κοσμου ενω υποτιθεται οτι στοχευετε στο αντιθετο; Δε λεω οτι σε σας οφειλεται η ανεργια και η δυστυχια, λεω οτι συμβαλλετε. Ποιος θα ρθει να επενδυσει στη χωρα με την ασταθεια που προκαλειτε εσεις οι κρατιστες; Εχετε την ψευδαισθηση οτι ειστε υπερ του αδικημενου ενω με τη σταση σας ειστε εναντιον του.

Αυτος: Και τι να κανουμε δηλαδη; να παμε με τ αφεντικα;

Εγω: Ακριβως.Το επιχειρηματικο δαιμονιο ειναι ενα ταλεντο που πρεπει να το θαυμαζουμε αντι να το λοιδωρουμε. Να χαιρεστε που ανοιγουν επιχειρησεις και που δημιουργειται πλουτος διοτι ο πλουτος φερνει πλουτο σε ολους, ο κοσμος βρισκει δουλεια, ανεβαινει το βιοτικο επιπεδο. Και παραλληλα πρεπει να ειστε αμειλικτοι οταν το αφεντικο δεν ειναι συνεπες με τις υποχρεωσεις του απεναντι στους εργαζομενους. Αυτο σημαινει αριστερος. Ο αληθινος αριστερος δε μισει τ αφεντικα αντιθετως τα λατρευει γιατι δινουν δουλειες και δημιουργουν ευημερια στην κοινωνια. Παραλληλα τα ελεγχει ωστε να ειναι ενταξει απεναντι στους εργαζομενους.

Αυτος: και τοτε ποια θα ειναι η διαφορα μου με τους δεξιους;

Εγω: Η διαφορα ειναι οτι οι δεξιοι (οι σωστοι δεξιοι οχι οι καραγκιοζηδες που εχουμε εδω) πιστευουν οτι τα αφεντικα δε πρεπει να δινουν αυξησεις στους εργαζομενους, πρεπει να ειναι σφιχτοι με τις παροχες ωστε τον πλουτο που συσσωρευουν να τον επενδυουν ετσι ωστε να ανοιγουν ολοενα και πειρσσοτερες επιχειρησεις και να δημιουργουνται νεες θεσεις εργασιας και ακομα μεγαλυτερος πλουτος και ευημερια. Οι αριστεροι απο την πλευρα τους (οι σωστοι αριστεροι οχι οι καραγκιοζηδες που εχουμε εδω) πιεζουν για παροχες ωστε οι εργαζομενοι να αμοιβονται αξιοπρεπως για τη δουλεια τους. Αυτη πρεπει να ναι ολη κι ολη η διαφορα.

Αυτος: ….

Εγω: Κοινωνικός φιλελυθερισμος λεγεται και είναι το πιο δικαιο κοινωνικοπολιτκοοικονομικο συστημα που υπαρχει.

Πειτε μου εσεις που εχω αδικο;

Απόγονοι σκλάβων.

Το μεγάλο πρόβλημα με τους Έλληνες είναι ότι δεν ξέρεις από που να το πιάσεις το θέμα μαζί τους. Το σίγουρο είναι ότι η συμπεριφορά τους σε όλους τους τομείς είναι συμπεριφορά λαού φοβισμένου, χωρίς αυτοεκτίμηση, χωρίς αυτοπεποίθηση και χωρίς αυτοσεβασμό. Αυτό δεν το αποδεικνύει μόνο η μαζικότητα της συμμετοχής στο συλλαλητήριο προχθές αλλά όλη η εν γένει αντιμετώπιση λαού και κυβερνώντων στα ζητήματα της κρίσης των τελευταίων χρόνων, της σχέσης με την ΕΕ, το ΝΑΤΟ κλπ Πάντα κάποιοι μας τα παίρνουν όλα/ ή θέλουν να μας τα πάρουν όλα, και δεν μας αφήνουν τίποτα/ ή δεν θέλουν να μας αφήσουν τίποτα. Ε, αυτήν την φορά δεν θα τους περάσει. ΑΝ ζορίσουν βέβαια τα πράγματα τους περνάει και τους παραπερνάει κι έτσι γράφεται ακόμα μια μαύρη σελίδα στην ιστορία μας, ακόμα μια σελίδα τύπου "Δεν Ξεχνώ" που αποτελούν και τα best seller των σελίδων της Ελληνικής ιστορίας όλων των εποχών. Οι Έλληνες περισσότερο από οτιδήποτε άλλο θέλουν να θυμούνται την γενοκτονία των ποντίων, το κυπριακό, τις σφαγές στο Δίστομο, στα Καλάβρυτα, στο Δοξάτο, τις Σουλιώτισες, το Κούγκι κλπ κλπ κλπ Αυτά τους φτιάχνουν, μ' αυτά την βρίσκουν. Ο πόνος, ο θρήνος, η τραγωδιά, ο νταλγκάς, το πένθος είναι δικά μας, δεν θα μας τα πάρει κανείς. Οι Έλληνες γελούν και μετά λένε "σε καλό να μας βγεί". Τα τραγούδια τους έχουν παραπονεμένα λόγια γιατί το άδικο το ζούνε μέσα από την κούνια τους. Ακόμα κι αν δεν υπάρχει κανένα άδικο αυτοί θα το εφεύρουν. Δεν έχουν δικαίωμα στην χαρά, μόνο στον πόνο και την θλίψη έχουν δικαίωμα. Όπως όλοι οι σκλάβοι.

Τι φταίει;

Φταίει ο τρόπος που διδασκόμαστε την ιστορία μας. Οι Έλληνες ούτε λίγο ούτε πολύ μαθαίνουν στην ιστορία ότι υπήρχε κάποτε η Αρχαία Ελλάδα η οποία καταλύθηκε από τους Ρωμαίους το 146 π.Χ. Η φράση «Νικήσαμε τους Έλληνες με τα όπλα αλλά μας νίκησαν με το πνεύμα» που αποδίδεται στον Κικέρωνα, τους δίνει το δικαίωμα να θεωρούν την περίοδο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μέρος της ιστορίας τους. Όταν αυτή χωρίστηκε στα δύο, στον δυτικό και ανατολικό τομέα, ελληνοποίησαν (λες και ήταν καφές) τον ανατολικό θεωρώντας τον (εσφαλμένα) μια αμιγώς ελληνική αυτοκρατορία. Ελάχιστοι Έλληνες γνωρίζουν ότι η ονομασία ‘Βυζάντιο’ δόθηκε μόλις τον 19ο αιώνα από λόγιους της εποχής. Από την πτώση τού Βυζαντίου στα 1453 και την κατάκτησή του από τους Οθωμανούς Τούρκους γίνεται ένα ιστορικό άλμα στο 1821 και την ελληνική επανάσταση. Στο ερώτημα, πότε απελευθερώθηκαν οι Έλληνες από τους Ρωμαίους ώστε να σκλαβωθούν μετά στους Τούρκους, δεν απαντάει κανείς. Μήπως δεν θα έπρεπε να μιλάμε για 400 χρόνια σκλαβιάς αλλά για περίπου 2000 χρόνια σκλαβιάς;

Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να μιλάμε καθόλου για χρόνια σκλαβιάς. Στο σημείο αυτό εντοπίζω τον σημαντικότερο λόγο που προκαλεί όλα τα προβλήματα από την ίδρυση του ελληνικού κράτους μέχρι σήμερα. Οι νεοέλληνες, σαν απόγονοι σκλάβων, αντιμετωπίζουν κάθε έννοια κράτους, δομών, θεσμών κ.ο.κ. εχθρικά. Τα 400 χρόνια σκλαβιάς τούς προκαλούν αισθήματα κατωτερότητας με αποτέλεσμα να έχουν σαν λαός χαμηλή αυτοεκτίμηση, αυτοπεποίθηση και αυτοσεβασμό. Γι’ αυτούς το κράτος είναι εχθρός. Ακόμα και σήμερα, το 2019, τους φόρους τους ονομάζουνε χαράτσια. Θεωρούν πολύ φυσικό να κλέβουν την εφορία όπως έκλεβαν οι πρόγονοί τους τον Αγά. Ευρείας κυκλοφορίας εφημερίδες γράφουν στα πρωτοσέλιδα οδηγίες για να γλιτώσει ο λαός από την ‘τσιμπίδα της εφορίας’. Ελάχιστοι Έλληνες αντιλαμβάνονται ότι εφορία σημαίνει δρόμοι, νοσοκομεία, σχολεία, αεροδρόμια κοκ. Όπως θεωρούν φυσικό να κλέβουν την εφορία έτσι θεωρούν φυσικό το γεγονός ότι οι πολιτικοί κλέβουν το δημόσιο χρήμα. Αυτό είναι το άτυπο κοινωνικό συμβόλαιο που ισχύει στη χώρα εδώ και δύο αιώνες. Την Ευρωπαϊκή Ένωση την αντιμετωπίζουν σαν την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Εξ ου και η ληστρική επιδρομή στα πακέτα στήριξης των ‘κουτόφραγκων’. Όλα αυτά μπορούν να λυθούν αν συμφιλιωθεί αυτός ο λαός με την ιστορία του. Αν δεχθεί ότι στον τόπο που ζει, ζούσαν κάποτε οι πρόγονοί του που ήταν Έλληνες, Ρωμαίοι, Γότθοι, Βησιγότθοι, Σλάβοι, Ενετοί, Αλβανοί, Άραβες, Φράγκοι, Τούρκοι κ.ο.κ.

Η μεγαλύτερη συμφιλίωση θα έρθει αν δεχθούν οι Έλληνες την Οθωμανική Αυτοκρατορία σαν κομμάτι της ιστορίας τους. (όπως δέχονται την Ρωμαϊκή) Η λέξη τουρκοκρατία πρέπει να εξαφανιστεί από τα λεξικά. Οι πρόγονοί τους, οι ονομαζόμενοι Ρωμιοί, δεν ήταν σκλάβοι, ήταν υπήκοοι μιας αυτοκρατορίας. Τότε υπήρχαν οι αυτοκρατορίες, μετά, στον 19ο αιώνα δημιουργήθηκαν μέσα από επαναστάσεις τα εθνικά κράτη. Τόσο απλά. Αυτό θα τονώσει το ηθικό τους και σε δύο χρόνια από τώρα που θα γιορτάζουν τα 200 χρόνια από την επανάσταση, θα έχουν άλλη ψυχολογία, άλλη νοοτροπία, άλλη συμπεριφορά ώστε να καταφέρουν να τα γιορτάσουν επιτέλους σαν Έλληνες κι όχι σαν Ραγιάδες.

Ειλικρίνεια...

Μέχρι την δεκαετία του '80 περίπου, στην Ελβετία (μετά χάλασε κι αυτή), σε πολλά εστιατόρια έτρωγες και πήγαινες στο ταμείο κι έλεγες τι έφαγες, πλήρωνες κι έφευγες. 
Ελληναράδες φοιτητές εμείς τότε, μόλις το πήραμε χαμπάρι, αφού τρώγαμε του σκασμού λέγαμε ότι φάγαμε μια άσπρη μακαρονάδα (ούτε καν με σάλτσα) πληρώναμε και φεύγαμε περιχαρείς. Θεωρούσαμε φοβερή μαγκιά αυτό που καναμε και τους Ελβετούς λίγο πολύ ηλίθιους. Μου πήρε πολλά χρόνια να καταλάβω ότι ο ηλίθιος ήμουν εγώ.

Ο άνθρωπος που εκτιμώ και θαυμάζω περισσότερο στον κόσμο.

Ενας φιλος μου συναδελφος ηθοποιος βρεθηκε με την οικογενεια του σ ενα νησι.. αδύνατον να βρει ο ανθρωπος δουλεια στο νησι σε σχέση με το θέατρο, μη εχοντας αλλον τροπο να θρεψει την οικογενεια του εγινε συμβασιουχος δημοτικος υπαλληλος στον τομεα της καθαριοτητας.

Σκουπιδιαρης δηλαδη, μου ειπε.

Και πως ηταν; τον ρωτησα.

Ηταν υπεροχα μου ειπε, δεν εβλεπα την ωρα να παω στη δουλεια... ειχα βαλει στοχο να το κανω το νησι να λαμπει, δεν αφηνα ουτε μισο σκουπιδακι να μου ξεφυγει και πραγματι οσο διαστημα δουλεψα εκει το νησι ελαμπε.

Σκεφτηκα αμεσως τοσα σκουπιδιαρικα που εχω παρει απο πισω σε στενα δρομακια και πως αδειαζουν τους καδους οι υπαλληλοι με τα μισα σκουπιδια να τα πετουν απ εξω και να μη τους νοιαζει και ποσο χαμηλη αυτοεκτιμηση εχουν που κανουν αυτην την δουλεια και πως αυτο το μεταδιδουν και στους γυρω τους, στην οικογενεια τους, στα παιδια τους και ποσο κομπλεξικοι ειναι ολοι αυτοι που λουφαρουν οταν μπορουν, που μεταπηδουν στα γραφεια, που βαζουν τους συμβασιουχους να κανουν τη βρωμικη δουλεια κι αυτοι καθονται... που ειναι παντελως αξιολυπητοι και ταυτοχρονως σκεφτομαι τον φιλο μου...

... ποσο αξιοπρεπης, περηφανος ανθρωπος ειναι, ποσο τυχερα ειναι τα παιδια του που εχουν τετοιον πατερα, η γυναικα του που εχει τετοιον αντρα... με υψηλη αυτοεκτιμηση, υψηλο αυτοσεβασμο και τρομερη αυτοπεποιηθηση... κι εγω που εχω τετοιον φιλο που... ποσο καλυτερη θα ηταν η Ελλάδα αν σκεφτόντουσαν όχι όλοι, ένα 20-30 % να σκεφτόταν έτσι θα ζουσαμε σε άλλη χώρα.

... ειναι ο ανθρωπος που περισσοτερο απ οποιονδηποτε αλλον εκτιμώ και θαυμαζω.